Deze blog is ook verschenen op Joop.nl

De vraag is wat de NOS had gemeld als het CDA van Maxime Verhagen de stekker uit de onderhandelingen had getrokken. Was het dan het CDA of Maxime Verhagen geweest die zich had teruggetrokken? En als het Verhagen was geweest die bom zou hebben gelegd, dan was de voorman van het toneel verdwenen en was er een nieuwe CDA’er gekomen.

Het ‘De koning is dood, leve de koning’-principe geldt echter niet voor de PVV. De pr van Wilders is bewonderenswaardig. Het nadeel is dat hij het gezicht en de spreekbuis van de partij is geworden. Daardoor is het merk Geert Wilders vele maken sterker dan het merk PVV. Waar een leider bij andere partijen iemand is die op de winkel past, ís Wilders de PVV – en andersom. Maar het is juist zijn uitstekende pr die zijn partij heel kwetsbaar heeft gemaakt.

Een paar weken geleden viel mij op hoe vaak dagbladen ‘de PVV van Geert Wilders’ schrijven en vrijwel nooit ‘het CDA van Maxime Verhagen’ of ‘D66 van Alexander Pechtold’. Blijkbaar is de PVV onvoldoende bekend en onlosmakelijk verbonden met de leider dat daar Geert Wilders aan moet worden toegevoegd. Knipsel Info Service (www.knipsel.nl), specialist in mediamonitoring, onderzocht op mijn verzoek hoe vaak dagbladen deze opmerkelijke formuleringen gebruiken. In de eerste drie maanden van dit jaar schreven kranten 214 keer ‘de PVV van Geert Wilders’, tegen 7 keer ‘het CDA van Maxime Verhagen’ en 6 keer ‘D66 van Alexander Pechtold’.

•    De PVV van Geert Wilders: 214
•    De SP van Emile Roemer: 62
•    De VVD van Mark Rutte: 22
•    De PvdA van Diederik Samsom/ Job Cohen:  11
•    Het CDA van Maxime Verhagen: 7
•    D66 van Alexander Pechtold: 6
•    De CU van Arie Slob: 1
•    GroenLinks van Jolande Sap:  1
•    De Partij voor de Dieren van Marianne Thieme: 0
•    De SGP van Kees van de Staaij: 0

De slechte score van het CDA is verklaarbaar: de partij heeft na het vertrek van Balkenende niet echt een leider. De reden dat VVD matig scoort (22 keer ‘de VVD van Mark Rutte’), kan zijn omdat de VVD meerdere gezichten heeft. Naast Mark Rutte is er fractievoorzitter Stef Blok. Iets dat overigens ook voor het CDA geldt. Aan de andere kant hoeft dat geen big issue te zijn; het CDA was in de tijd van Balkenende duidelijk zíjn partij en niet die van toenmalig fractievoorzitters. Dat Pechtold zo slecht scoort, is opmerkelijk aangezien hij hét mediagenieke gezicht van de partij is.

Dat de PVV in de media met Geert Wilders wordt vereenzelvigd, is niet heel vreemd. Volgens het onlangs opgestapte kamerlid Hero Brinkman draait de partij maar om één man: Wilders. Volgens Brinkman is de partij zo gesloten dat je het bijna kunt vergelijken met de Stasi. In Brandpunt zei hij dat het PVV-systeem waarin ‘een man alle touwtjes in handen heeft’ niets minder dan ‘pervers’ is. Nadat hij opstapte ‘gingen de luiken dicht’ en bleef iedereen uit zijn buurt. “Er wordt niet meer naar je gekeken, niet meer met je gepraat. Geen contact met Brinkman.”

De krant die het vaakst ‘De PVV van Geert Wilders’ schrijft, is Dagblad de Limburger (25 keer). Een logische verklaring hiervoor is dat Wilders uit Venlo (Limburg) komt. Dat verklaart waarom het Limburgs Dagblad eveneens goed scoort (13 keer). Van de landelijke kranten, gaat AD aan kop met 13 keer. Van de kwaliteitskranten spant Trouw de kroon (10 keer), waarvan twee keer op de voorpagina.

•    Dagblad de Limburger: 25
•    TC Tubantia: 17
•    AD: 13
•    Brabants Dagblad: 13
•    Limburgs Dagblad: 13
•    Trouw: 10
•    BN de Stem: 8
•    NRC: 8
•    Nederlands Dagblad: 7
•    De Telegraaf: 6
•    De Volkskrant: 6
•    Metro: 4
•    De Pers: 2
•    nrc.next: 2

De partij die het voor de komende verkiezingen het best voor elkaar heeft, is de Socialistische Partij (SP). Dagbladen schreven 62 keer ‘de SP van Emile Roemer’. Roemer overstijgt daarmee het merk SP en ook zijn voorgangers Jan Marijnissen en Agnes Kant. Maar een sterke leider heeft dus ook een nadeel, zoals Wilders heeft bewezen. Één misstap kan voldoende zijn om de partij in grote problemen te brengen. Daar hebben ‘de PvdA van Diederik Samsom’, ‘D66 van Alexander Pechtold’ en ‘GroenLinks van Jolande Sap’ een stuk minder last van.

Tijn Elferink

ABC raakte in een maand 20 procent van de kijkers kwijt, Fox eveneens. NBC iets minder, maar toch ook zo’n tien procent. In één maand tijd.

Wat is er aan de hand? Even een paar slechte programma’s, een soort SBS-maandje? Nee, de reguliere programma’s waren te zien. De kijkers waren gewoon minder gaan kijken. Althans, naar de gangbare zenders.

Wat waren ze dan aan het doen? Op dvd of via pay-per-view series aan het kijken, met de smartphone spelen, spelletjes doen, op straat hangen. Van alles. Maar niet tv kijken.

Bij zenders als Net5 denken ze het de laatste maanden vast ook wel eens: waar ligt het nou aan dat de kijkers weg blijven? Ik vraag het me soms ook af. Neem afgelopen zondagavond. Net5 zette een keurige reeks programma’s neer. Peking Express, de Wereld rond in 80 dates en nog een paar aardige series. Maar waar daar drie jaar geleden moeiteloos een half miljoen kijkers klaar hadden gezeten, was dat nu nog een fractie. Waar zijn die kijkers?

Wie nauwgezet door de kijkcijfers gaat, ziet dat flink wat kijkers afdwalen naar de digitale kanalen. Of naar hun smartphone. En ze hebben geen enkele intentie om terug te keren naar de grote(re) zenders. Nederland 1 en RTL4 zullen onvermijdelijk ook een klap à la ABC krijgen. Maar eerst zijn de kleinere zenders, die zich richten op jongere groepen, aan de beurt. Zoals Net5 en Nederland 3.

Wat je al jaren voelt aan komen, lijkt nu te gebeuren. Het sluipende proces van steeds net wat minder kijkers voor de meeste programma’s was gaande. Programmamakers merkten het. De lichte irritatie van steeds minder absolute kijkers, ‘maar nog wel een aardig marktaandeel’. De commerciële mensen bij de zenders moesten steeds langer uitleggen aan mediabureaus dat het aan het weer lag, aan het voetbal, aan de film op de andere zender.

Maar op een bepaald moment zijn de smoezen op en moet je constateren dat televisiezenders met enige angst naar de toekomst zullen kijken. Want wat blijft er over als de grote tien zenders, die altijd profijt hadden van hun plek op de afstandsbediening, minder kijkers weten vast te houden? Valt dan het totale tv-plaatje in elkaar? Zijn programmamerken en seriemerken uiteindelijk de merken die overeind blijven? En dus niet de zendermerken?

Het wachten is op het moment dat de tv-paniek uit de VS overwaait naar Nederland. Dan zien we hoe onze zenders zullen reageren.

Aart Lensink

Wel of geen doorstart? Die vraag hield de inner circle van zichzelf journalist noemend Nederland enige tijd bezig. Welnu, een doorstart in welke vorm dan ook is kansloos. Veel interessanter is de vraag waar de Pers-journalisten over een paar jaar werken. Het antwoord: ze doen, op een enkele uitzondering na, hetzelfde redactionele werk, maar dan voor bedrijven.

Jammer hoor, het einde van De Pers. Prachtige krant. Maar als de mediabureaus een pact sluiten en je niks gunnen, is het over. Heel begrijpelijk dat heel veel mensen nog lang willen mopperen, terugblikken en mijmeren. Maar laten we even vooruit kijken. Wat komt er terecht van de journalisten die ooit de wereld dachten te gaan verbeteren via hun eigen krant?

Hun toekomst staat min of meer vast. Statistisch gezien is het onvermijdelijk dat twee Pers-redacteuren definitief in de horeca belanden (voor of achter de bar). Een of twee junior-redacteuren belanden in een callcenter. Maar ik wil het vooral hebben over de rest, de negentig procent die gaat werken in het bloeiende vakgebied van customer media en content marketing.

Dat klinkt wellicht nog een beetje weinig inspirerend voor de ex-De Pers-redacteuren. Branded journalism klinkt voor hen misschien iets sexier. Of zelfs bedrijfsjournalistiek. Die term bestaat weliswaar, maar er is geen misleidender term dan bedrijfsjournalistiek. Als je binnen een bedrijf werkt en stukjes mag schrijven, maak je gebruik van redactionele technieken om je boodschap te verpakken. Maar helaas: de baas is de baas. Je mag de baas interviewen, je mag hem of haar kritische vragen stellen. En aan het eind bepaalt de baas wat er wordt gepubliceerd. Het zou raar zijn als het anders zou zijn. Dus journalistiek met de bijbehorende associaties (scoops) kun je uit het hoofd zetten.

Negentig procent gaat vrijwel zeker aan de slag in branded journalism.

Ze gaan de komende tijd werken voor bedrijven om daar verder te gaan met stukjes tikken, twitteren, video’s maken, content cureren (ja, ze leren allemaal nieuwe hippe termen) en alles wat er nodig is om te publiceren. Mogelijk vanuit bureaus, als zzp’er of vanuit het publicerende bedrijf zelf. Of de ex-Pers-redacteuren het willen of niet, ze worden content marketeers.

Er voltrekt zich namelijk een revolutie. Overal ter wereld hebben uitgevers het moeilijk. Hun rol in veel uitgeefsegmenten is volkomen uitgespeeld. De informatiebehoefte wordt ingevuld door bedrijven, die zelf uitgeven, en bloggers die om uiteenlopende redenen méér en vaak betere content maken, omdat ze beter zijn ingevoerd, gemotiveerder zijn of een eigen commercieel belang hebben.

Simpel voorbeeldje dicht bij huis. Sanoma had vroeger het florerende journalistieke blad Grasduinen. Dat heet nu Roots en haalt met veel pijn en moeite een oplage van 30.000 exemplaren. Natuurmonumenten, geen bedrijf maar een vereniging, geeft in hetzelfde segment ook uit. Het magazine heet Puur Natuur. Oplage: 600.000. Roots is ten dode opgeschreven. Net als Tip Culinair ooit, nadat Allerhande namens Albert Heijn gas gaf.

Bij Allerhande en andere receptenmagazines van bedrijven zijn tal van branded journalism-banen te vergeven. Bladenmakers, journalisten, tekstschrijvers; dáár ligt de toekomst.

Waar vroeger Bizz, onder de vlag van Reed Business, journalistiek bedreef, is er nu het blad Eigen Bedrijf van ‘uitgever’ Kamer van Koophandel. Hoge oplage, goede budgetten, prima advertentiebezetting. Daar kan Reed Business niet tegenop concurreren.

Waarom bedrijven zo graag uitgeven? Omdat consumenten zo ontzettend graag vermaakt en geïnformeerd worden. Dus je geeft ze als bedrijf iets waar ze wat aan hebben, iets wat ze graag lezen en waar ze over praten. En het bedrijf ziet toe, springt online af en toe bij, praat eens mee en bouwt aan een prachtige relatie met al die consumenten.

Mooi dat al die De Pers-redacteuren straks deel uitmaken van de mooie wereld van branded journalism. Wees welkom!

Aart Lensink
LVB Networks

Deze blogpost is gepubliceerd op Frankwatching.

Nieuwe mogelijkheden?
Veel te lang waren Facebook-pagina’s voor bedrijven amper te personaliseren. Behalve door het gebruik van apps of eigen landingspagina’s was de uitstraling van je pagina bijna niet te bepalen. Met de komst van Facebook Timeline voor Pages is het één en ander veranderd: zo is bijvoorbeeld een afwijkende landingspagina is niet meer toegestaan, maar daar tegenover staat dat we nu de coverphoto – ook wel omslagfoto – hebben. De Photoshop-professionals kunnen hun creativiteit loslaten op de paginabrede afbeelding bovenaan de pagina en doen dit dan ook massaal. Omdat bij Timeline voor Facebook in de paginaopbouw de oude vertrouwde profielfoto deels over de cover photo valt, kun je deze creatief in elkaar laten overlopen. Of toch niet meer?

Vandaag ontdekte ik dat wanneer ik zelf ingelogd ben, de profiel foto ineens een stuk groter is dan eerder. Waar deze afbeelding standaard wordt verkleind tot 125 x 125 pixels zag ik ineens dat de afbeelding 150×150 pixels groot was. Vreemd, aangezien Facebook sinds 30 maart overal de Timeline verplicht heeft gesteld na maanden van testen. Hebben ze dan nu al besloten om langzaam hun opmaak te veranderen of is het toevallig een foutje? Omdat het maar een klein verschil is met de normale weergave zal het weinig mensen zijn opgevallen. Bij mij is de profielfoto groter op mijn persoonlijke account; bij een collega wanneer ze is ingelogd als bedrijfspagina en juist niet privé.

Verschillende afmetingen
Het grootste verschil komt aan het licht bij pagina’s die hun cover- en profielfoto op elkaar hadden afgestemd. Opvallend genoeg is wanneer ik inlog op naam van een (bedrijfs-)pagina die ik beheer, de weergave weer naar het normale formaat springt. No big deal, behalve wanneer je als groot merk zijnde denkt een leuke creatieve pagina te hebben. Zo lopen op de Facebookpagina’s van Sprite en Dr. Pepper de flesjes uit hun profielfoto niet meer mooi over in de coverphoto. Bij een aantal andere merken is het hele achterliggende gedachte van de coverphoto weg, zoals in onderstaand voorbeeld van Procter & Gamble.

Grappig om te zien is dat een aantal grote merken wel snel gereageerd heeft op deze verandering. KLM, Axe en Nike Football hebben hun covers reeds aangepast. Waar ze eerder met hun cover leuk inspeelden en aansloten op hun profielfoto hebben ze dat nu niet meer. Toeval of niet? De vraag is vooral, wat is de achterliggende gedachte van Facebook? Is het om het de creatieven zo moeilijk mogelijk te maken iets ludieks te doen met hun profiel, of is het een langzame uitrol van een platformbrede verandering?

Voorlopig kan ik niet meer genieten van de strakblauwe lucht die hoort bij KLM, maar krijg ik alleen een afgebroken staart die sinds vorige week niets meer te maken heeft met hun coverphoto.

Op dinsdag 10 april gaf Dean Saunders de kinderen van Basisschool De Albatros in Almere een Engelse les volgens de nieuwe lesmethode Groove.me. LVB Networks adviseerde Groove.me bij de organisatie van dit event, hield de mediawaarde van de plannen in de gaten, verzorgde de PR en begeleidde de aanwezige pers. Met succes, want onder meer EditieNL, Shownieuws, het Jeugdjournaal, Metro en diverse landelijke, regionale online én offline media besteedden aandacht aan dit onderwerp.

Trots. Blij. Tevreden. Dat zijn wij én De Hart&Vaatgroep als het gaat om het magazine Vida. Onlangs verscheen de eerste, door LVB Networks volledig verzorgde editie van het lifestylemagazine. Vida staat boordevol persoonlijke verhalen, achtergrondartikelen en nieuws en verschijnt vijf keer per jaar.

De oplage van het magazine is 25.000 stuks en wordt huis-aan-huis verspreid onder leden van De Hart&Vaatgroep. In deze editie het laatste gezondheidsnieuws, de column Arie Ribbens en het diepte-interview met zangeres Marga Bult over de hartkwaal van haar zoon.

Vorig jaar wonnen wij een bureaupitch omdat wij volgens C1000 het beste in staat waren ‘een cross-over’ tussen traditioneel supermarktblad en publieksmagazine te maken. Doen we even. Het resultaat kun je komende week zelf beoordelen: in praktisch heel Nederland valt C1000 Magazine dan op de deurmat.

Duidelijk
‘Duidelijk’ is een redactioneel platform waar DTZ Zadelhoff, maar ook thought leaders in de vastgoedwereld, hun visie, standpunten en analyses van de actualiteit kwijt kunnen. Het concept versterkt het profiel van DTZ Zadelhoff, dat onder andere bekend is vanwege makelaars- en taxatiediensten, maar vooral haar advieskracht voor gebruikers en beleggers wil benadrukken. Bijvoorbeeld als het gaat om herhuisvesting of het efficiënter gebruiken van kantoorruimte.

Inzet van meerdere kanalen
De redactionele formule heeft een sterk online fundament met als belangrijke pijler een magazine dat drie keer per jaar verschijnt. Er is voor een combinatie tussen print en online gekozen om de content zowel toegankelijk als makkelijk deelbaar te maken. Het magazine, het contentplatform en social media-activiteiten hangen sterk samen en verwijzen onderling naar elkaar. Hoofdredacteur Tim Jansma van LVB Networks: ‘Met de inzet van meerdere kanalen vergroten we het effect van Duidelijk. De lezer komt de content op verschillende plaatsen en in meerdere vormen tegen, maar ziet overal dezelfde stijl, aanpak en inhoud.’  

Kennis vertalen in redactionele formule
Wendy Schellens, manager Marketing & Communications bij DTZ Zadelhoff: ‘Wij zochten naar een goede mix om zowel off- als online kennis te delen met onze doelgroep. LVB Networks heeft onze wensen vertaald in een redactionele formule die gericht antwoorden én inspiratie geeft voor onze doelgroep, gebruikers van en beleggers in vastgoed. Steeds wordt een thema op toegankelijke wijze vanuit verschillende invalshoeken uitgewerkt.’

V.l.n.r. Martine, Sabina, Mark en Tijn

Mark gaat zich bezighouden met de integrale inzet van content via verschillende kanalen, waaronder social media, web, print en televisie. De 33-jarige komt van The People’s Valley in Amsterdam, waar hij ook account director was. Daar adviseerde hij klanten als ONVZ, UWV, Valvoline en het Ministerie van VWS.

Tijn Elferink versterkt de afdeling PR en social media op gebied van strategie, creatie en social media. De 30-jarige gaat zich bezighouden met geïntegreerde oplossingen voor complexe communicatievraagstukken. Tijn was hiervoor communicatiestrateeg en partner bij het Amsterdamse communicatiebureau Bennink Bicker Caarten, waar hij werkte voor onder andere T-Mobile, Lucas Bols en verschillende politici.

Sabina van der Hoeven en Martine van den Houten versterken de groeiende afdeling redactie. Sabina (23) en Martine (23) gaan zich bezig houden met relatiemedia van onder andere C1000, Hart & Vaat Groep en Gamma. Sabina komt van Boomerang, Martine werkte bij Kids Marketeers.